Testimonium
Mense Octobri A.D. MCMXXIII Brailes inferiorum ab Oxoniam iter feci ad eruditum, ut credidi, quendam consulendum, Georgium Pickering, cuius libellum de Offa rege Merciae iam apud Bibliotheca Bodliensem inveneram ut vellem auctorem de eius regno pro historiam Warwicsciris meam percontari. Unus e numero discipulorum meorum familia in oppido habebat ; is Pickering non novit, sed patruus erat rector Sedis Feldon (ut in vicinia dicitur ; alibi ecclesiae S Georgii) qui (ut putebat) me introducere posset. Res quam fortunata, quoniam tabulas paroechiae quoque intueri volebam, et discipuli epistola me rectori introduceret.
Rector ipse me in loco ferroviali proximo (Banesberie) et autoraeda sua me ad deversorium conduxit. Necessaria confecta, hora iam fugaverat. Constitutum cum Pickering, ut rector explicavit, cras habebam, ita me ad cenam in taberna propinqua invitavit. Res colloquii nostri hanc ad quaestionem non pertinent, nisi una, quae errorem de natura illius Pickering mihi dempsit. Nam, libellum Geo. Pickering subscribitur, quo nomen pro Georgium, neque Georgianam, habui. Pro pudor ! Rector benignissimus velit mihi ab hac difficultate parcere.
Postero die eruditam Georgianam invisi, feminam cui mores rustici et habitus agrestis nequibant intellectum et sapientiam magnam celare. Iugurium eius ut taberna medicamentaria olebat, quippe, ut rector mihi mentionem fecerat, in paroecia erat obstetrix nota, et, secundum rumorem, saga. Enimvero de collega in facultate medicinae cogitavi, quem huic πολυμάθει oppidano introducere constitui.
De regionis historia laete disceptabamus, et tandem de regno regum Merciae pristinorum quaesivi. Cum abiit ut libro in cubile peteret, codices veteres in thecis atrii intuebar. Hic illic inter libros de medecina et de pharmacologia, multa medii aevi opera famosa, immo infamia, de veneficia et magia malefica conspexi, de quibus post reventum sciscitatus sum. Cacchinavit, et rationem rogavit, ut agnovissem eam me per responsum iudicaturam. Ita dixi philosophiam occultam semper me tenere, neque foris. Me sapientem statuit, et oculis scintillantibus properavit alium librum petendem.
Is erat codex pergamenae chartae fragmentosus, evidenter sine dimidia parte. Breviter paginas evolvi strictimque. In grimorio (quod sine dubio erat folrilegium formularum magices) carmina solita agnovi : contra fures, ad thesauros inveniendos, philtra amoris, defixiones, &c., consueta opera magorum veneficorumque, etsi formam insuetissima. Incantationes nominibus angelorum daemonumque, Dei deorumque notis egebant. In eorum loco inveni nomina barbara, barbariora enim quam in vocibus magicis papyrorum graecorum sub Aegypti harena inventorum. Rogavi num hoc fragmen rarissimum ederet, at negavi, quoniam, ut dixit, periculosissimam magiam promulgare non debet, et unam paginam exempli gratia mihi ostendit, cum indice rubra ut magus instar deorum fiat. Sub praecepto ad circulum sangue pullinae nigrae delineandum et incantatione ineffabili, sarcificium humanum, cruentum ultra immodicissima Peonorum facinora, describebatur. Horrore tremebam, sed Georgiana solum laetabatur. Tum eam putavi unam e numero feminarum quae fabulis gothicis libenter legeret.
Summatim, nonnullos historiae libros mihi commodavit et ad deversorium tandem reveni ut eis post prandium studerem. Hac autem nocte incubo somnium sollicitabat ; saltem velim hunc incubonem esse, quod spes maneat expergiscendi. Eheu ! Scio narrationem omnino rationem rectam repugnaturam. At omnem veritatem terrificam enodem, etsi vel ad sanatorium vel ad suspendium me damnet.
Nam, semisomnus et invitus sub luna pallida e deversorio in vias, et exinde in nemus dumosum ambulavi. Vepres sua sponte dehiscebant ut introirem. Luce laternae languida Georgianam conspexi ; ei in manu scintillabat culter ferreus. Circulus sanguis humi delineaverat, et pullina iugulata haud procul iacebat. Prope erat virgo oppidana, manibus pedibusque ligata, ore folliculo obstricto, quae desperanter vincula eluctabatur. Nos omnes in vestimentis dormitoriis, sed scaena magis terribilis quam ridiculi habebat.
— Sero, ait Georgiana, advenisti, O camille. Mox mane : ad rem.
Mihi cultrum dedit quem nolui recipere, sed veneno sive maleficio animum regebat. In medio circulo Georgiana stabat, syllaba barbara canens, dum ego rite nefando victimam iam viventem minutatim discerpebam ut cruore magam aspergerem. Ignosce mihi ; cunctum processum sanguinolentum describere nequeo. Qui scire velit, acta coronatoris consulato. Sed in re Georgianae Pickering, etsi vigiles paulo post auroram me ceperunt, etiam super cadaver eius mutilum truncatumque stantem cultrumque tenentem, necis me insontem assevero — quippe non mortua est !
Dum cantabat, immo ululabat, et ministerium obscoenum pergebam, corpus eius tumescebat. Tandem cutis diffindebatur, et digiti atri sive ungulae ubique prorumpebant. Postquam ferme triginta horum appendiculorum tortuosorum eruperunt, de bracchiis scissis cutis cecidit. E cranio processit massa informis, immani cum ingluvii quae semper voce Georgianae cantabat. E bracchiis pansae sunt magnae alae membranaceae. Corpus detruncatum ruit dum monstrum volitabat.
— Vale, camille, ait Georgiana, dein in coelum evolavit.
Utrum in cella squalida an in laqueo stricto moriar, haud curo. Nequeo vivere in mundo talibus cum deis.
~ finis ~
( english translation below the cut )
Mense Octobri A.D. MCMXXIII Brailes inferiorum ab Oxoniam iter feci ad eruditum, ut credidi, quendam consulendum, Georgium Pickering, cuius libellum de Offa rege Merciae iam apud Bibliotheca Bodliensem inveneram ut vellem auctorem de eius regno pro historiam Warwicsciris meam percontari. Unus e numero discipulorum meorum familia in oppido habebat ; is Pickering non novit, sed patruus erat rector Sedis Feldon (ut in vicinia dicitur ; alibi ecclesiae S Georgii) qui (ut putebat) me introducere posset. Res quam fortunata, quoniam tabulas paroechiae quoque intueri volebam, et discipuli epistola me rectori introduceret.
Rector ipse me in loco ferroviali proximo (Banesberie) et autoraeda sua me ad deversorium conduxit. Necessaria confecta, hora iam fugaverat. Constitutum cum Pickering, ut rector explicavit, cras habebam, ita me ad cenam in taberna propinqua invitavit. Res colloquii nostri hanc ad quaestionem non pertinent, nisi una, quae errorem de natura illius Pickering mihi dempsit. Nam, libellum Geo. Pickering subscribitur, quo nomen pro Georgium, neque Georgianam, habui. Pro pudor ! Rector benignissimus velit mihi ab hac difficultate parcere.
Postero die eruditam Georgianam invisi, feminam cui mores rustici et habitus agrestis nequibant intellectum et sapientiam magnam celare. Iugurium eius ut taberna medicamentaria olebat, quippe, ut rector mihi mentionem fecerat, in paroecia erat obstetrix nota, et, secundum rumorem, saga. Enimvero de collega in facultate medicinae cogitavi, quem huic πολυμάθει oppidano introducere constitui.
De regionis historia laete disceptabamus, et tandem de regno regum Merciae pristinorum quaesivi. Cum abiit ut libro in cubile peteret, codices veteres in thecis atrii intuebar. Hic illic inter libros de medecina et de pharmacologia, multa medii aevi opera famosa, immo infamia, de veneficia et magia malefica conspexi, de quibus post reventum sciscitatus sum. Cacchinavit, et rationem rogavit, ut agnovissem eam me per responsum iudicaturam. Ita dixi philosophiam occultam semper me tenere, neque foris. Me sapientem statuit, et oculis scintillantibus properavit alium librum petendem.
Is erat codex pergamenae chartae fragmentosus, evidenter sine dimidia parte. Breviter paginas evolvi strictimque. In grimorio (quod sine dubio erat folrilegium formularum magices) carmina solita agnovi : contra fures, ad thesauros inveniendos, philtra amoris, defixiones, &c., consueta opera magorum veneficorumque, etsi formam insuetissima. Incantationes nominibus angelorum daemonumque, Dei deorumque notis egebant. In eorum loco inveni nomina barbara, barbariora enim quam in vocibus magicis papyrorum graecorum sub Aegypti harena inventorum. Rogavi num hoc fragmen rarissimum ederet, at negavi, quoniam, ut dixit, periculosissimam magiam promulgare non debet, et unam paginam exempli gratia mihi ostendit, cum indice rubra ut magus instar deorum fiat. Sub praecepto ad circulum sangue pullinae nigrae delineandum et incantatione ineffabili, sarcificium humanum, cruentum ultra immodicissima Peonorum facinora, describebatur. Horrore tremebam, sed Georgiana solum laetabatur. Tum eam putavi unam e numero feminarum quae fabulis gothicis libenter legeret.
Summatim, nonnullos historiae libros mihi commodavit et ad deversorium tandem reveni ut eis post prandium studerem. Hac autem nocte incubo somnium sollicitabat ; saltem velim hunc incubonem esse, quod spes maneat expergiscendi. Eheu ! Scio narrationem omnino rationem rectam repugnaturam. At omnem veritatem terrificam enodem, etsi vel ad sanatorium vel ad suspendium me damnet.
Nam, semisomnus et invitus sub luna pallida e deversorio in vias, et exinde in nemus dumosum ambulavi. Vepres sua sponte dehiscebant ut introirem. Luce laternae languida Georgianam conspexi ; ei in manu scintillabat culter ferreus. Circulus sanguis humi delineaverat, et pullina iugulata haud procul iacebat. Prope erat virgo oppidana, manibus pedibusque ligata, ore folliculo obstricto, quae desperanter vincula eluctabatur. Nos omnes in vestimentis dormitoriis, sed scaena magis terribilis quam ridiculi habebat.
— Sero, ait Georgiana, advenisti, O camille. Mox mane : ad rem.
Mihi cultrum dedit quem nolui recipere, sed veneno sive maleficio animum regebat. In medio circulo Georgiana stabat, syllaba barbara canens, dum ego rite nefando victimam iam viventem minutatim discerpebam ut cruore magam aspergerem. Ignosce mihi ; cunctum processum sanguinolentum describere nequeo. Qui scire velit, acta coronatoris consulato. Sed in re Georgianae Pickering, etsi vigiles paulo post auroram me ceperunt, etiam super cadaver eius mutilum truncatumque stantem cultrumque tenentem, necis me insontem assevero — quippe non mortua est !
Dum cantabat, immo ululabat, et ministerium obscoenum pergebam, corpus eius tumescebat. Tandem cutis diffindebatur, et digiti atri sive ungulae ubique prorumpebant. Postquam ferme triginta horum appendiculorum tortuosorum eruperunt, de bracchiis scissis cutis cecidit. E cranio processit massa informis, immani cum ingluvii quae semper voce Georgianae cantabat. E bracchiis pansae sunt magnae alae membranaceae. Corpus detruncatum ruit dum monstrum volitabat.
— Vale, camille, ait Georgiana, dein in coelum evolavit.
Utrum in cella squalida an in laqueo stricto moriar, haud curo. Nequeo vivere in mundo talibus cum deis.
( english translation below the cut )




