(no subject)

Quam pulchritudinem!

Dulcissimum erat, quod totam diem meditabar, visum puellarum II somniculosarum, in cubile inter lodices ruinosas cubantium, effusis cum cincinnis purpureis rubrisque, Mel in amplexu carynis sub bracchio valido tattuibus ornato, soporatis cum oculis me spectantium dum mane, infeliciter, discesso.

Deos maledicebam omnes quod hodie laborare debebam. Sed cum hac imagine in mente vere irascari vel tristari non possum. Atque paene crapulae obliviscor.