![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
Iterum de amica somniavi, de diva pulchra amica. Discipuli eramus et inofficiosi. In classe colloquebamur ridebamusque; magistrum numquam attendebamus. Atque orator celeber classi acroasem dabat. Verba gloriosa nil erant quin ψόφος. Deridentibus iram nobis suam iecit.
Atque in pausa acroasis thermopolium petiimus, o nivea gracilis amica. Stola tibi vix tunica interior erat, tam candida quam tibi cutis. Te tacite intuebar, mutus sum tibi pulcritudine factus. Subito bracchium meum cepisti circa coxam posuisti, et sic ad gradus vacuos iibamus.
In gradibus de amore te credidi susurrare, alba clara amica. Haud audivi, sed molli verba in vultu legi. Labiae disparavere, sicut locuturae, sed et os in meum appressisti, basiis saevis tum dulcibus cor enuntiavisti.
In thermopolio mi philam dedisti. Ridens medicamen immiscuisti, vesana indomita amica. Exhaustis philis in classem redivimus, et orator nobis caecus factus est, evanidus sub coloribus. Atrociter de secretis de arcanis pipilabamus; totus mundus quoniam nos solos teneret.
E classe ad forum fugimus, mystica sapiens amica. Feris roscidisque cum oculis incerte ambulabamus dum Poetae obviam imus ebriosae. Innocentiam nobis scelumque risit Poeta qui non iam amori crederet. Rursus risisti; porro aufugimus et in caligine basia resumebamus. Atque sic donec ο Ύπνος me deseruerat et sum in cubiculi caligines exsulatus.
Sed haec non fuerunt quin vana idolona, o mea cara amissa amica.
Atque in pausa acroasis thermopolium petiimus, o nivea gracilis amica. Stola tibi vix tunica interior erat, tam candida quam tibi cutis. Te tacite intuebar, mutus sum tibi pulcritudine factus. Subito bracchium meum cepisti circa coxam posuisti, et sic ad gradus vacuos iibamus.
In gradibus de amore te credidi susurrare, alba clara amica. Haud audivi, sed molli verba in vultu legi. Labiae disparavere, sicut locuturae, sed et os in meum appressisti, basiis saevis tum dulcibus cor enuntiavisti.
In thermopolio mi philam dedisti. Ridens medicamen immiscuisti, vesana indomita amica. Exhaustis philis in classem redivimus, et orator nobis caecus factus est, evanidus sub coloribus. Atrociter de secretis de arcanis pipilabamus; totus mundus quoniam nos solos teneret.
E classe ad forum fugimus, mystica sapiens amica. Feris roscidisque cum oculis incerte ambulabamus dum Poetae obviam imus ebriosae. Innocentiam nobis scelumque risit Poeta qui non iam amori crederet. Rursus risisti; porro aufugimus et in caligine basia resumebamus. Atque sic donec ο Ύπνος me deseruerat et sum in cubiculi caligines exsulatus.
Sed haec non fuerunt quin vana idolona, o mea cara amissa amica.
