Quo in capite porro de sollicitudinibus incerte queror

[beluosus]

Sicut vocem, ut aiunt, perdidissem de metu non disceptabam. Quoniam cui tales res confitear? Numquam me putabam vitam sic gesturum esse. Vita cottidiana me perterret; vivere vulgariter mors est viventemque me sepelit. Via solita sensus mihi et vim hebetat.

Aliud desidero, aliud petam -- tamen primum officia et promissa.

Sumne, mihi inquam, ignavus? An absurdus? Metus fortasse cogitatione amplifico ut agere non possim. Studiose vinculis e nihilo creo sicut deicullus demens. Satis de memet cognosco; heu, inde talis stultitia?