Η Λονδινη φιλοκοπρος

[beluosus]

Βιβλιον περι της Πολεως της μεγιστης αναγιγνων αφνω εννοησα. Stercum, sordem, morbos, putrefactionem, cancros quidem sua adamavit londinium ut enim oblivisci propriarum gemmarum ipsarum mallet. Cum de urbe antiqua, medievali praecipue, legis, odores foedi et squalor narrantur ut somnia 'romantica' tibi auctor dispellat, ut simpliciter veritatem historicam recte explicat. Londinium autem foeditas delectat ; secreta sordida, crimina, flagitia civilia, pravitatem, lutum et caenum iactat. Olim haec scriptores sortem pauperum valitudinem publicuam mores civitatis emendere volentes per litteras detegebant  nunc tempus actum animadvertentes hodierni in foeditate urbis vetusta commorantur. Mentionem Londinii Victoriani facere sine maculis obsoletam factam'st. Cloacas solas volumus--non ut signum progressus sed immo ulcera putida. Si infans cum merda sua ludit, corrigis  si urbs, celebras.