![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
(no subject)
17 July 2006 09:28 pmHeri ad National Gallery ivimus. Ibi, heia! ex improviso Christus mihi gratissimus pendit. Immo accuratius dico picturam Christi pendere; quoniam in pictura Christus (nec Mater!) stabat... Ignosce mihi, si inculte iocor. Vere de pictura magna velim scribere.
Antea tamen digrediar. A pueritia picturas sculpturasque e saeculis xiv, xv & xvi amabam. Puer parus etiam inlitteratus libros gloriose inlustratis -- et eheu! nunc perditos -- longe saepe magno cum miro intuebar: Masterpieces of the Late Middle Ages et The Metropolitan Museum of Art's Medieval Collection. The Metropolitan Museum familia feliciter frequentabat, ita multas in libro picturas oculis meis aspexeram. Beatus eram, nimis autem facile beatus. Quas picturas, quas sculpturas amabam, saepe visebam, et sciebam me mox iterum invisurum. Desiderium insatiabile ignorabam, sed item gaudium inexspectatum inveniendi.
Postea aliis in libris picturas adamabam; raro autem ad domos earum perveni sed aliquando, O mirum! atrio ignoto attacto coram eis subito steti. Adeo imagine percussus spirare non possum, mundus paene cunctus evanescit ut parvum quadratum carbaseum maneat solum. Momenta immota nos intuemur sententiis mutis et aeternis colloquentes -- dein strepitu salit mundus. Talibus pro minimis vivo. Sic breviter heri.
Nam semper opera Boschensia amabam; magis phantasmagorica sunt magis ea aestimo. Multos igitur post annos librum imaginibus plenum emi ut plura viderem, et vitam pictoris legerem. Hoc in libro primum picturam de irriso Christo vidi, et valde imago Iesus me percussit. Vix faciei derisorum memini, nec enim numeri eorum (suntne iii an iv?) sed vultum Christi, oculos praecipue, numquam oblitus ero. Et in libro e pictura animam spectatoris intuentur, re vera vivunt. Dum tot contumelias verberasque patitur, etiam nobis misericordia cum invicta, amore cum perfecto tranquillus visit, sive invisat. Nil refert, inquit, dolorum meorum; te curabo.
Oculos primum post passum in atrium vidi, lumina insolite nigra quae trans porticum ut e pharis gemellis fulgebant. Nemo, etiamsi atheus, eos contemplatur quin credat tum Soteri. Si vere crederem, Eo coram pro certo supplicavissem. Quels transports ces yeux doivent verser aux fidèles !
Antea tamen digrediar. A pueritia picturas sculpturasque e saeculis xiv, xv & xvi amabam. Puer parus etiam inlitteratus libros gloriose inlustratis -- et eheu! nunc perditos -- longe saepe magno cum miro intuebar: Masterpieces of the Late Middle Ages et The Metropolitan Museum of Art's Medieval Collection. The Metropolitan Museum familia feliciter frequentabat, ita multas in libro picturas oculis meis aspexeram. Beatus eram, nimis autem facile beatus. Quas picturas, quas sculpturas amabam, saepe visebam, et sciebam me mox iterum invisurum. Desiderium insatiabile ignorabam, sed item gaudium inexspectatum inveniendi.
Postea aliis in libris picturas adamabam; raro autem ad domos earum perveni sed aliquando, O mirum! atrio ignoto attacto coram eis subito steti. Adeo imagine percussus spirare non possum, mundus paene cunctus evanescit ut parvum quadratum carbaseum maneat solum. Momenta immota nos intuemur sententiis mutis et aeternis colloquentes -- dein strepitu salit mundus. Talibus pro minimis vivo. Sic breviter heri.
Nam semper opera Boschensia amabam; magis phantasmagorica sunt magis ea aestimo. Multos igitur post annos librum imaginibus plenum emi ut plura viderem, et vitam pictoris legerem. Hoc in libro primum picturam de irriso Christo vidi, et valde imago Iesus me percussit. Vix faciei derisorum memini, nec enim numeri eorum (suntne iii an iv?) sed vultum Christi, oculos praecipue, numquam oblitus ero. Et in libro e pictura animam spectatoris intuentur, re vera vivunt. Dum tot contumelias verberasque patitur, etiam nobis misericordia cum invicta, amore cum perfecto tranquillus visit, sive invisat. Nil refert, inquit, dolorum meorum; te curabo.
Oculos primum post passum in atrium vidi, lumina insolite nigra quae trans porticum ut e pharis gemellis fulgebant. Nemo, etiamsi atheus, eos contemplatur quin credat tum Soteri. Si vere crederem, Eo coram pro certo supplicavissem. Quels transports ces yeux doivent verser aux fidèles !
