![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
Lianae obviam in ferroviae loco imus du Mel et ego ad septentrionales urbis iter faciebamus. Ab Oxonia cum amita nudius tertius revenerat, et tum eam in loco post diem in biblioteca exspectabat. De oppido et de academica eius multa nobis dicebat, quae sollicitant. Caffeam bonam deesse dixit : ac nullam vespere inveni posse, porro nocte turbam optimarum insulsorum vias foraque oppidi amoeni invadere. Beata sum, inquit, quod invitationem Academiae Oxoniensis recusavi, ne in cella mea celavissem nisi Londinium fugere interdum potuissem.
Sed de academicis in genere quoque collocuti sumus, qui sermo me peius sollicitavit. Procul, o quam procul ! me abesse sentio. Quippe eruditionem peto, in grege doctorum peritiorum vivere volo ; nam multi ex amicis sunt valde docti, sed aliter plerumque student. Vereor ne umquam discipulus tecta collegii subeam, aut si possim, ne semitam falsam sequar. Aut cupiditas aut necessitas errat. Finem recuso meum ut officium invite adnitar. Dico quasi mendaciter me utroque proficisci...
Desperanter somnia umbrasque somniorum capto.
Sed de academicis in genere quoque collocuti sumus, qui sermo me peius sollicitavit. Procul, o quam procul ! me abesse sentio. Quippe eruditionem peto, in grege doctorum peritiorum vivere volo ; nam multi ex amicis sunt valde docti, sed aliter plerumque student. Vereor ne umquam discipulus tecta collegii subeam, aut si possim, ne semitam falsam sequar. Aut cupiditas aut necessitas errat. Finem recuso meum ut officium invite adnitar. Dico quasi mendaciter me utroque proficisci...
Desperanter somnia umbrasque somniorum capto.
