Diem de die diutius vivebam. Hunc modum vivendi odi, quod vitae est solum dimidium. Facilius est nulla consilia in posterum facere; sic a spe non deiectus erim. Diu vita ferabar. Multis temporis non mihi ago, sed etiam ago ne alii incommodentur. Rationem huius nescio. Stultitam esse cognosco sed in anima mea inciditur.
In me sentio mutationem exsurgere. Mutatio tamen est et timenda et desiderenda. Antehac cum mutatione venerunt exitium et dolor. Istos socios ingratos evitare debeo. Ignavia autem est inimicissima.
Quidem animus sua natura abiectus non est excusatio, at res est vera quae praetermitti non potest.
In me sentio mutationem exsurgere. Mutatio tamen est et timenda et desiderenda. Antehac cum mutatione venerunt exitium et dolor. Istos socios ingratos evitare debeo. Ignavia autem est inimicissima.
Quidem animus sua natura abiectus non est excusatio, at res est vera quae praetermitti non potest.