Καὶ γὰρ μνήμων εἰμὶ φιλῶν καὶ συμποσίων τε
ὥστε τελευτῆσαι νύκτερα μηδπότ' ἄν.
πάσας δὲ τριβάδας συνέβη γέτοι εἶναι ἑταίρας
καὶ τε τριβαλλὰς δή · μηδαμὰ παρθενιούς.
κἀγω μὴν ὁ γέτης, ὥδ' ἕτερος μόνος ἦν,
ἀλλ' ἡμῖν φιλίαν ῥᾷστ' ἔτεκε ξενία.
καὶ τὰ μέλη τε τέχνην τ' ἐφιλοῦμεν τάς τε γυναίκας
καὶ κάλλος τ' αὐτῶν · ἠνέπομέν σφας ἀεί.
ἄλλοθι κἀν ἄλλῃ γ' αἰῶνι βιοῦν ἐδοκοῦμεν
ὥστ' ἐξωθῆσαι τοῦτο πόλισμα τὸ πᾶν.
εἰς ὀψ' ἐν μελάθρῳ κείμεσθα χαμαὶ πολυκάπνῳ
πίοντες κρινθῶν φαυλότατον τὸ μέθυ.