![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
In theatro National cum Emilia convenimus. Duo ex amicis eius, Ant quidem et gothica ex Israhel cui nominis obliviscor, nobiscum se iunxerunt. Fabulam The Light Princess spectavimus, cuius argumentum e fabella a scriptore victoriano Georgio MacDonald scripta oritur. Illa Tori Amos musicam composuit, sed dicitur musicam secundum gustatus vulgares mutasse ut similius showtunes sonaret. Eheu, ita raro nobis placuit. Sed mirabile visu. Volitabat Althea totam per fabulam ; aliquando restriculis pendebat, plerumque ab acrobatibus ferebatur, qui puppas avium quoque regebant. Scaena pulchra et bene picta, propositiones bonae (feminismus, suscitatio sexualis mulierum, adolescendum), tota fabula erat quidem lepida, ut musicae veniam dem. Fabula spectata duo lectionis desideria in animo sentivi oriri : legere et Kunderae L'insoutenable légèreté de l'être et Boženae Němcovae mythos boiohaemicos.
In loco ferroviali King's Cross Robin nobiscum convenit ut Cantabrigiam iremus fabulas graecas (graece !) spectatum. Hoc anno duae erant, Aeschyuli Prometheus Victus et Ranae Aristophanis.
Prometheus Victus vere cum Sturm und Drang, sive tempestate et tonitru, coepit, dum Vulcan duxit Promethea ad summas scalas ferreas (eadem erat scaena quam in Agamemnone videramus) adduxit ut vinculis eum adligaret. Mirabile visu, sed per ironiam Kratos et Bian propter musicam clamosam vix potui audire. Ipse Prometheus quam bene partes agebat, dum catenis patiebatur obluctabaturque. Leniter chorus oceanidum saltabat cantabatque, undae tranquillae sui patris superbi. Io a tabano Iunonis vexata huc illuc currebat furens. ἰὼ Ἰὼ ταλαίνα ! sermo illius me maxime movit. Hermes divine eloquebatur. Fabula finiit ut coeperat, terribiliter tonitrans.
Ranae bene, ac quam aliter, agebatur. Spectatoribus sensum comoediae atticae dare conata'st rectrix. Ita supertituli non verbatim sed hodierna revocantes versubus antiquis aequiparabant ; e.g. optimates rei publicae britannicae ludificabant quo Aristophanes viros suae aetatis deridebat. Omnia iocosa et delira et obscaena. Cacchinabant spectatores ab ovo ad mala.
In loco ferroviali King's Cross Robin nobiscum convenit ut Cantabrigiam iremus fabulas graecas (graece !) spectatum. Hoc anno duae erant, Aeschyuli Prometheus Victus et Ranae Aristophanis.
Prometheus Victus vere cum Sturm und Drang, sive tempestate et tonitru, coepit, dum Vulcan duxit Promethea ad summas scalas ferreas (eadem erat scaena quam in Agamemnone videramus) adduxit ut vinculis eum adligaret. Mirabile visu, sed per ironiam Kratos et Bian propter musicam clamosam vix potui audire. Ipse Prometheus quam bene partes agebat, dum catenis patiebatur obluctabaturque. Leniter chorus oceanidum saltabat cantabatque, undae tranquillae sui patris superbi. Io a tabano Iunonis vexata huc illuc currebat furens. ἰὼ Ἰὼ ταλαίνα ! sermo illius me maxime movit. Hermes divine eloquebatur. Fabula finiit ut coeperat, terribiliter tonitrans.
Ranae bene, ac quam aliter, agebatur. Spectatoribus sensum comoediae atticae dare conata'st rectrix. Ita supertituli non verbatim sed hodierna revocantes versubus antiquis aequiparabant ; e.g. optimates rei publicae britannicae ludificabant quo Aristophanes viros suae aetatis deridebat. Omnia iocosa et delira et obscaena. Cacchinabant spectatores ab ovo ad mala.
