![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
Iter ad Cambriam nuper fecimus ut ruinas inveseremus et in litore ambularemus. Deversorium erat inter portum et litus, et haud procul a centro urbis Abertawe (anglice : Swansea). Sarcinis depositis cibum petiimus, deinde ad litus properavimus. Voluimus Solis occasum inibi spectare, attamen nubes atrae dimidium coeli partem celabant, et porro nox quam celeriter mense Novembri advenit. Ita lux afuerat cum scalas saxeas de via in harenam descendimus. Lampades viae vix pedes L inluminabant, ut fax necesse esset ad videndum. Praeter lampades urbis perlonginquas, tenebrae ubique, et in coelo. Luna stellaeque aberant ; Venus sola per nubilas debiliter lucebat. Per tenebras progressi sumus, attamen mare non vidimus, etsi audiebamus aestum iam recedentem. Sub pedibus harena madebat. Urbem respeximus, ut scintillas madidata in harena ποικίλας videremus.Visu ad portum verso, lampades rubri et virides invicem quoque in harena scintillabant -- at nulla lux mare tetigit.
Iterum processimus, neque aquae obviam iimus. Fax parum obscuritatem reiciebat. Silebat mundus ; nil auscutebamus nisi suspiria undarum caecarum. Dum in limine ingenti inter terram et mare errabamus, terror me capit, pavor priscus pristinusque tenebrarum et elementorum. Nonne numina inimica in liminibus et tenebris obsidiarentur ? An quid monstruosum in harena inveniremus, si mare recedens mortuos suos dedisset ? Phocae mortuae tum meminerim, cuius cadaver in Cornubia conspexerim, cui ossa per pellem rescissam prominebat.
Terror valde me delectabat ; hic est sensus quem libri peliculaeque horroris spectatoribus dare solent, aut debent, quem quam raro sentivi. Et quam fugax -- ter nocte in litore ambulavimus, sed pavor mihi non revenit. At hac prima nocte me toto corde tenebat. Itaque tremebundus taediferam ridentem per tenebras secutus sum, donec undae tandem caligas attigerunt.
Iterum processimus, neque aquae obviam iimus. Fax parum obscuritatem reiciebat. Silebat mundus ; nil auscutebamus nisi suspiria undarum caecarum. Dum in limine ingenti inter terram et mare errabamus, terror me capit, pavor priscus pristinusque tenebrarum et elementorum. Nonne numina inimica in liminibus et tenebris obsidiarentur ? An quid monstruosum in harena inveniremus, si mare recedens mortuos suos dedisset ? Phocae mortuae tum meminerim, cuius cadaver in Cornubia conspexerim, cui ossa per pellem rescissam prominebat.
Terror valde me delectabat ; hic est sensus quem libri peliculaeque horroris spectatoribus dare solent, aut debent, quem quam raro sentivi. Et quam fugax -- ter nocte in litore ambulavimus, sed pavor mihi non revenit. At hac prima nocte me toto corde tenebat. Itaque tremebundus taediferam ridentem per tenebras secutus sum, donec undae tandem caligas attigerunt.
