(no subject)

[beluosus]

Hodie dum de cosmogonia cogitans per vias cum ardore solis claras ambulabam, subito horresco tamquam larva me a tergo manum gelidam in humerum mihi posuit. Immanis fuit iste sensus, sicut Veritatem Ipsam (vel Veritatis somnium) et aversabilem et illecebrosam appropinquare sentivi. Scio mentem se decipere, tamen tales sententias semper iterum me animadversurum. Hoc me saepe accidit, sed praeter sensum nihil evenit; obstructio haec cogitatis est vallum inter me et intellectionem. Sensui lumen adhibere petam; nimis in visceribus hunc sentio ut edisserto non possim. Sententiae ineffabiles bona philosophia non fiunt; forsitan igitur poesem deceat.